Bizi ancak caddeler–. O sokaklardan senin adına da geçiyorum, geçtim. Gideli ne kadar oldu, hatırlayamıyorum, sanki sonsuzluklar girdi araya. Bir şeye üzüldüm, geçen hafta, on biriydi ayın, Gece Aşevi’ne ilham kaynağı olan lokantayı gösterecektim meraklı bir gence: Tabelâyı kaldırılmış buldum ağaçtan. Ve girip bakamadım hiç değilse aşevi duruyor mu diye. (Kâmuran Şipal’e mektup, 18 Aralık 1967, Dar Bir Çember İçinde, YKY, 2018)