Çok uzak, ne kadarının hayal ne kadarının gerçek olduğunu kestiremediğim bir gezi de Samatya kıyılarında, hüsranla sonuçlanan sandal sefası: Yanımızda evde hazırlanmış yiyecekler, Tahir Amca’nın “Şan olsun!” diyerek yüklendiği kocaman bir davul –nasıl olmuş, nereden bulmuştu?–, aniden çıkan fırtına ve bastıran yağmur yüzünden –denize açıldıktan sonra mı, önce mi?– Alangu’ların evinde devam eden bir pazar günü gezmesi. Babamın karakterine hiç uygun olmayan böyle bir geziye katılmış olması, ablamı da beni de çok şaşırtıyor hâlâ. (Dost Meclislerinde Kasideler, YKY, 2019)