Günlerden bir salı, sene 1946, 31 Aralık. Bugünkü edebiyat nesli Sabahattin Aliler, Orhan Veliler, Cahit Sıtkı, Ahmet Muhipler içinde bu akşam kırkına basacaklar var. Halbuki bu masa başındakilerin en büyüğü bu akşam yirmi sekizini bitirip yirmi dokuzuna giriyor. (…) Orijinal bir Türk edebiyatının varlığını göstereceği her şeyden anlaşılıyor. Hepsi edebiyat hocası, Fransızca hocası, iş adamı, gazeteci, mütercim, birkaç lisan bilen gençler olan XX’nci asırcılar sanat aşkı ve hevesiyle dolu. (Sait Faik Abasıyanık’ın “Genç Edebiyatçılar” röportajından, Yedigün dergisi, 19 Ocak 1947)