Birkaç yıldır beni en çok dolduran, doyuran şair Oktay Rifat oluyor. Yıllar bu özlü şairi yıpratamadı. Onun kargalar, tilkiler tuzağından kurtulup bilgeliğe, yani şiirin kurumaz kaynağına varmış olması beni de sevindiriyor. Günün eğilimi bizi kolaya ayartır; gün nedir, gün ufkun büyüklüğünde yatar. Oktay Rifat bunu anladı; şiirin uzun yüzyıllar boyu bir mecaz işi olduğunu, güncel ve gündelik yaşantılarımızın ancak mecaz potasında sonraki zamanlar için dayanıklılık kazanacağını, polat boyutlar kazanacağını biliyor. (Bile/Yazdı, Ada Yayınları, 1979)