Yanlış anımsamıyorsam, babamın hastaneye yattığı gün üniversiteler açılmıştı. O gün okulda yaz boyu görmediğim arkadaşlarımla hasret giderip, geçen ayların yorumlarını yaparken “Babam da bugün hastaneye yattı, annemin morali bozuk biraz” demiştim -benim moralim bozuk değildi henüz, insanlar hastalanır, hastaneye yatar ve iyileşip çıkarlardı bir süre sonra- Tıp Fakültesi üçüncü sınıf öğrencisi olan bir arkadaşım, yapılan tahlillerin sonuçlarını sormuş ve “lökositi çok yüksek, önemli bir durum olabilir” yorumunu yapmıştı. “Babam çok dayanıklıdır, zaten hastaneye yatmayı nasıl kabul ettiğini hiç anlayamadım; ben onu evde bile yatarken görmedim hiç. Kısa sürede çıkacaktır” deyip, geçmiş yazın dedikodularına dönmüştüm hemen. (Çok Şey Yarım Hâlâ, Ayşe Sarısayın, YKY, 2001)