Bir anı: Sanırım 1974 kışı olmalı. Hoca’nın Şair Nedim Caddesi Deniz Apartmanı’ndaki dairesindeyiz; -akşam yemeğinde! Yemekte Oktay Akbal var, Rauf Mutluay var, İlhan Berk var, bir de ben! İlhan Berk’in Hoca’ya aklı sıra şaka yapacağı tuttu, “Behçet” dedi birden, “Sen çok baba bir hocaymışsın, herkese 10 üzerinden 10 veriyormuşsun, adın da ‘On’cu Behçet’miş!” Hoca’nın fena halde sinirlendiği belliydi. Sofradan hışımla kalktı ve beş dakika geçmiş ya da geçmemişti ki, elinde bir kâğıtla döndü. Kâğıt, benim lise son sınıfta Hoca’nın edebiyat sınavı kâğıdımdı. Hoca, sınav kâğıdını Mutluay’a doğru uzattı ve o kendine özgü öfkesiyle “Sen edebiyat hocasısın, bak bakalım bu kâğıt kaç eder?” (Hilmi Yavuz, Behçet Hoca, Everest Yayınları, 2019)