Pertevniyal Lisesi buraya, Kabataş’a naklimi bildirdi. Bende gidecek takat nerde? Artık eteğe dolaşmaktan bıktım. Unutulmalıyım. Zaman nerde olsa geçer. İnsan susmasını bilmelidir. Ama, sabıkalı nahiyelerden doğru cerahatler, yeşil ve korkunç akarmış, ölümlü dünyada bu da mı tasa? Tifo aşısından kaçmak neticesi dört hafta izinsiz kaldım. Yavaş yavaş gözümü budaktan sakınmaya alışıyorum. Bir kapı kapayan Allah başka bir kapı açar. (Tahir Alangu’ya mektup, Ankara, 28 Mayıs 1943, Hani Seninle Susar Yürür ve Susardık, YKY, 2025)