Kahveler Kitabı ile Ah Beyoğlu, Vah Beyoğlu’nu aldım. Teşekkürler. Hele ikinci kitabı, baştan sona, hoşlanmamdan, pek çok kitabı çok gecikmeli-ertelemeli okuyan ben, iki kere okudum. Eline, belleğine sağlık! Bizlere (= 1940 kuşağına) hayat verdin, can verdin. Bu şu demektir ki: Şiir olarak, hikâye-roman vb. olarak yazdıklarımız, yaptıklarımız, birden, yapıntı şeyler gibi göründü bana. Havasız, kurgusal âdeta. Bir pencere açtın, ağır duruk duman boşladı, bilinmez baş ağrılarını besleyen odayı. Şenlik. Ancak senin anılarında, yaşayan kişiler olarak, yaşamış kişiler olarak gülümsüyoruz zamana. Şiir olarak, hikâye-roman vb. olarak yazdıklarımızda hüzün, gam. Ama senin anılarında tatlı bir bahar yeli esiyor yüzlerimizden. Karanlık aydınlanıyor. (Sâlah Birsel’e mektup, İstanbul, 6/7 Mart 1976, Mektuplar, YKY, 2001)