Halet Hanım’a has misafirlere gram gram ikram ettiğim Yüksel’in çini testisindeki içkiden sundum; bana Eğitim Enstitüsü’nden uğurlanışım hâtırası bir tabak getirmişler, onu verdiler (takdim ettiler), gözlerim yaşardı (her ayrılışta en az hüzün vardır) (Duyarlıktan her zaman ürkmüştür, göz yaşları yerinde bir adam) – Neyse, boş bulunuyor, ihtiyarlık, adım başı başlıyorum kendimden mısralara (Ve boyuna hatırlatmak kendimizi) / (Yüksel Pazarkaya’ya mektup, 25 Kasım 1972, Mektuplar, YKY, 2001)