Zaman bizi insafsızca ayırdı. İki sene gibi kısa ama çok tatlı ve mutlu günlerimizi bir tarafa bırakarak ayrıldık. (…) Bütün kültürümü Çapa yuvasına borçlu olduğum için sizleri unutmama imkân yok. Çocuklarımın karşısında ders anlatırken ansızın sizler aklıma geliyorsunuz. İşte bu sanki II.C sınıfı ile beraber karşımda sizler de duruyor ve bana yanlışımı bulacakmışsınız gibi geliyor. Daha güzel ders vermeye başlıyorum böylece. Sizin gibi öğretmen olmayı o kadar çok isterdim ki…