Hep aynı şeyleri tekrarlarsam mektuplarımda, demek ki çıkmaz gömleklerim onlar benim. İyidir, size öncesini sonrasını düşünmeden, işte neysem öyle, yazmak iyidir, size öncesini, sonrasını düşünmeden, işte neysem öyle, yazmak iyidir. Çünkü burada bir Şipal, orada sizler, bu iki Garp Cephesi, çekti benim nazımı. “Sırtınızda yük gibiydim âdeta.” – Kopyesiz mektupları çağrışımlarla yazmak ne güzel! (Yüksel Pazarkaya’ya mektup, 4 Kasım 1972, Mektuplar, YKY, 2001)