Sevgili Yüksel, her zaman, hele uykuların eşiğinde gözümün önündesiniz. Artık, Feuerbach çevresi sokaklarını binaları bir bir tekrarlamayı aşırı, hastalıklı bir romantizm saymaya başladığım için, sırf bu yüzden, 1972’nin o güzel yaz aylarına kalem değdirmek istemiyorum. “Anlatınca bazı şeyler ölüyor. Hepsi, dipteki odada hapis.” (Yüksel Pazarkaya’ya mektup, 28 Ocak 1976, Mektuplar, YKY, 2001)